Selecteer een pagina

Stapelen van banen

Al enige weken geleden verscheen bovengenoemd artikel in de krant. Nog steeds als ik het teruglees voel ik mijzelf aangesproken wanneer er wordt gesproken over “stapelaars”. Verschillende banen met elkaar kunnen combineren om zo goed mogelijk je capaciteiten, interesses en energie te kunnen inzetten op de arbeidsmarkt. Eindelijk vond ik een manier om mijn werkende leven in één woord samen te vatten; ik ben een “stapelaar”, jippie! Voor mij is dit stapelen van banen nooit echt een bewuste keuze geweest, maar meer gebaseerd op het feit dat ik graag zo veel mogelijk variatie wil aanbrengen in mijn loopbaan. Natuurlijk kan dat voor veel mensen ook binnen een en dezelfde baan, maar voor mijzelf geldt dat veel variatie in je werkzaamheden mij meer en enthousiaster doet werken. Naast variatie geloof ik ook in onafhankelijkheid en de mogelijkheid om vanuit verschillende invalshoeken je loopbaan te bekijken. De kern van het fenomeen stapelen wordt voor mij mooi omschreven door te spreken over “werkondernemer”. Je beschrijft jezelf niet langer als werknemer maar als “werkondernemer”door verschillende diensten aan te bieden op een steeds veranderende arbeidsmarkt. Alsof je je toekomstige opdrachtgevers een menukaart aanbiedt waaruit ze kunnen kiezen.

Werkondernemerschap bestaat ook als je ergens in loondienst bent, zoals ik zelf ook in loondienst ben bij de Universiteit Leiden. Het is verfrissend en stimulerend om daarnaast mijn energie kwijt te kunnen binnen mijn eigen bedrijf in combinatie met het bijhouden van mijn blog over voedselallergie. De vraag is natuurlijk of de werkzaamheden binnen de ene baan een positief effect zullen hebben op de tweede. Maar ook hier volg ik de redenering van Ben Tiggelaar: zo lang je nieuwe dingen uitprobeert en jezelf uit de comfortzone blijft begeven kan het niet echt verkeerd gaan; je bent en blijft op deze manier ook baas over je eigen loopbaan. En dat is een heel groot goed. Natuurlijk moet het allemaal wel passen in je dagelijkse leefstijl, maar zo lang we wat meer gaan geloven in stapelen in plaats van in “moeten kiezen” en uitsluiten zul je zien dat er veel loopbanen een nieuwe kans krijgen.